Sebastian, Jan-Willem’s rechterhand in de uitvoering van het Restorative Justice-project, reisde onlangs met een aantal gevangenen en gevangenispersoneel naar het noorden van Malawi voor verschillende herstelontmoetingen. De reis liep al vertraging op doordat de auto onderweg kapotging.

Onderweg vroeg één van de gevangenen of hij zijn zoontje mocht bezoeken, dat in het ziekenhuis lag in de richting waar ze naartoe reisden. Gezien de tijdsdruk besloot Sebastian het verzoek af te wijzen. De herstelontmoetingen verliepen vervolgens goed en Sebastian vertelde Jan-Willem enthousiast over de resultaten. 

Een paar dagen later kwam echter het bericht dat het zoontje was overleden. Het raakte Sebastian diep. Hij voelde zich ontzettend rot dat hij de vader niet de kans had gegeven zijn zoon nog één keer te zien. Ook bij ons kwam het binnen. Een beslissing die op dat moment praktisch en begrijpelijk leek, kreeg achteraf een totaal andere lading.

Het is een indringende herinnering aan de werkelijkheid waarin we werken. Herstel vindt niet plaats in een ideale omgeving, maar midden in gebroken levens en situaties. Soms kun je zorgvuldig afwegen en toch niet overzien wat een beslissing later betekent. We proberen deze man nu zo goed mogelijk bij te staan en ook mentaal te ondersteunen bij het verwerken van dit verdriet.